Slider

BEKA (Kaszubska Atlantyda)

Osada Beka

U ujścia rzeki Redy znajdowała się niegdyś rybacka  osada o nazwie Beka. Jednak w latach 60-tych na skutek abrazji, czyli tzw. erozji rzecznej na zawsze zniknęła ona z mapy naszego kraju. Nazwa osady prawdopodobnie pochodzi od kaszubskiego słowa "beka", które oznacza harpun do połowu fok. Pierwsze wzmianki o osadzie pochodzą z 1523 roku. Przy ówczesnym ujściu rzeki Redy znajdował się plac składowy dla spławianego w dużych ilościach drewna. W XIX wieku osada należała do posiadłości rycerskich Osłonina i parafii Puck. W latach 20. XX wieku Beka słynęła z połowu łososi. Zabudowania Beki wzniesiono na dużych głazach, które stanowiły fundamenty, tak aby budynki wznosiły się ponad podmokły teren. Mimo tego, kiedy w czasie silnych sztormów cała okolica zalewana była przez fale morskie, podtapiane były również zabudowania. Odcięci od świata mieszkańcy nieraz przez wiele dni chronili się na strychach swych chałup. Po II wojnie światowej osada wyludniła się, a do lat 60 zamieszkiwała ją tylko jedna rodzina. Po pożarze budynków osady jednak nie odbudowano. Dziś o dawnym osadnictwie w rejonie Beki przypominają jedynie kamienie fundamentów i drewniany krzyż, ustawiony nad samym brzegiem wód Zatoki Puckiej którym opiekują się okoliczni mieszkańcy. Nieopodal, między krawędzią Kępy Puckiej a słynną Mierzeją Rewską rozciągają się łąki, a w delcie rzeki, na odcinku Pradoliny Redy, utworzono Rezerwat Przyrody "Beka". Oba miejsca są głównym celem naszej wycieczek rowerowych. Po drodze, przemierzając również Moście Błota, można odwiedzić  także "kapliczkę rowerową".

 

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. o cookies