Slider

Stanowisko archeologiczne Puckiego Krzyżackiego Zamku

Stanowisko archeologiczne Puckiego Krzyżackiego Zamku ( XIV- XV w.)

Zamek krzyżacki zbudowany przełomie XIV -XV wieku. Początkowo był to murowany jednopiętrowy, podpiwniczony dom mieszkalny z kuchnią i kaplicą oraz poddaszem służącym jako magazyn zbożowy- siedziba lokalnej administracji zakonu. Wzniesiony na piaszczystym wzniesieniu, w północno-zachodniej części miasta, u zbiegu obecnych ulic Zamkowej i Morskiej. Nie miał własnych fortyfikacji, lecz włączony był w system obrony miasta. Od Pucka oddzielała go fosa ze zwodzonym mostem. Fosa i wał ziemny były też od strony Zatoki Puckiej. W 1454 zamek, wraz z Pomorzem Gdańskim przeszedł we władanie królów polskich, jako siedziba starostwa. Starostowie z rodów Wejherów i Kostków rozbudowali zamek o nowy budynek mieszkalny, zbrojownię, stajnię, spichlerz i browar. Związane to było, między innymi z ustanowieniem Pucka jako portu polskiej floty wojennej. W 1626 Puck wraz z zamkiem został zdobyty przez Szwedów. Po wojnie Władysław IV Waza zlecił rozbudowę i umocnienie miasta oraz zamku, ale rozbudowa nie została w pełni zrealizowana, ze względu na kłopoty finansowe. W czasie Potopu zamek był oblegany przez Szwedów w 1665, lecz obronił się dzięki pomocy wojsk gdańskich. W 1772 r. Puck przypadł Prusom Wkrótce później zamek rozebrano. Do dzisiaj zachowały się niektóre ściany piwnic. Na terenie ruin pozamkowych wzniesiono poświęcony w 1845 kościół ewangelicki św. Trójcy, który rozebrano w 1956

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. o cookies